X
تبلیغات
رایتل
  المپیاد ریاضی
در این وبلاگ در مورد مسایل ریاضی با هم بحث خواهیم کرد...
دوشنبه 18 اردیبهشت‌ماه سال 1385
این متن از iranrobotic گرفتم!!!(نشد ازش بگذرم)

در وصف پروفسور دائمی و استثنایی های علامه حلی

ما همواره نسبت به بچه های علامه حلی ارادت خاصی داشتیم. این روزها که با تیم های رباتیکشون سروکار داریم این ارادتمون خیلی بیشتر شده. اونا واقعا استثنایی اند ، به خاطر همینم هست که تو مدرسهء استثنایی ها درس می خونن. مثلا اونا این قابلیت رو دارن که تو چمن دانشگاه قدم بزنن و ربات هاشون خود به خود !! آماده مسابقات بشه. اونا این قابلیت رو دارن که بدون اینکه چیزی از ربات و مدار و الکترونیک بدونن ، قهرمان مسابقات رباتیک بشن. اونا می تونن با لذت بستنی بخورن و توجه نکنن که اعضای تیم های دیگه که چند سالی ازشون بزرگتر هستن از بی احترامیاشون شاکی اند. اونا واقعا استثنایی ان.

خب البته باید سرپرست ها و معلمین این مدرسه استثنایی سرپرستان و معلمین استثنایی داشته باشه. اونا این قابلیت رو دارن که برای تیم کلی ربات بسازن و البته اسمی از سازندش نبرن. اونا این قابلیت رو دارن که ریزه میزه های حلی رو بیارن شمال که قهرمانشون کنن مثل پدری که تو کشتی گرفتن از بچه 2 سالش شکست می خوره تا دل بچه اش خوش باشه.

اما ما امروز به این قابلیت ها پی بردیم. وقتی که به همراه دوستم امیر کشفی رفتیم برای مصاحبه با اعضای این تیم استثنایی. اول احساس کردم که مثل همه تیم های شرکت کننده با استقبال گرم و محترمانشون مواجه می شم ، ولی در مقابل مسخره بازی و کمی !!! بی ادبی کودکانی رو دیدم که پشت کامپیوتر نشسته بودن و بیلیارد بازی می کردن. اساتید محترمشون هم با حسی مادرانه قربون صدقه شون می رفتن. وقتی در مقابل سوالاتم با سوت و کف زدن های ممتد ریزه میزه ها مواجه شدم یه خرده کلافه شدم و تصمیم گرفتم با پروفسور!!! دائمی حرف بزنم. که کاش این کار رو نمی کردم !!!

"هر سال که تو این مسابقات می آم به خودم لعنت می فرستم که چرا اومدم و می گم دیگه سال دیگه نمی آم کیفیت مسابقات بسیار پایینه و هر سالم بدتر میشه مگه مجبورین مسابقه برگزار کنین وقتی نمی تونین داور مسابقات مطمئنم تا حالا ربات از نزدیک ندیده برین 2 تا مسابقه ببینین تا برگزاری مسابقات یاد بگیرین ما خیلی باحالیم ما فقط برای جایزه اش اومدیم چون واقعا به این جایزه محتاجیم مسابقه هیچ بار علمی برای بچه های ما نداره حتما اول می شیم چون هیچ تیمی نمی تونه رقیب ما باشه تیمهای برتر حتما از حلی هستند ما با آقای آلمانی عکس داریم بهش افتخار دادیم باهاش عکس گرفتیم امکانات افتضاح بود غذاها بد مزه بود شماها نباید مسابقه برگزار کنید برای ریاست دانشگاهتون متاسفم و ... و ..."

در حالی که من و امیر داشتیم شاخ در می آوردیم آقای پروفسور همچنان ادامه می داد و کوچولوها با دست و سوت همراهیش می کردن. به حکم میزبانی و میهمان نوازی سکوت کردیم ولی امروز هر چقدر با خودم کلنجار رفتم دیدم که باید جوابی به این صحبت ها بدم. جایی که سخن حالت انتقاد داشته باشد با روی باز پذیرا هستیم ولی اگر حرف ها جنبهء تمسخر داشته باشه ، ما می توانیم از همه مسخره تر باشیم.

آقای پروفسور صمیمانه امیدوارم سال آینده زحمت نکشین و اینجا نیاین. امیدوارم روی ماه هیچ کدوم از این کوچولوها رو در مسابقات دورهء بعد نبینم تا شما مجبود نشین به خودتون لعنت بفرستین. اینکه ما مجبوریم این مسابقات رو برگزار کنیم یا نه مسئله ای مربوط به چهارچوب تیم برگزاری مسابقات هست و البته شرکت یا عدم شرکت در مسابقات در حیطه وظایف شماست. شما و عروسک های تیمتون که به دنبال افزایش اعتبار برای حلی هستین انقدر به چهار پنج تا سکه محتاج هستین که این همه راه رو می کوبین و می آین اینجا ؟ اونم با کلی تیم که مطمئن باشین دست خالی برنمی گردین. مشخصا مسابقات برای بچه های شما هیچ بار علمی نداره ، به هر حال اونا فقط بستنی می خورن و سوت می زنن و ربات رو به منبع تغذیه می زنن پس قاعدتا نمی تونن چیزی یاد بگیرن. تا پایان دور اول که تیم اول بچه های دوست داشتنی یزد بودن و خوشبختانه تیم شما اول نیست. ممکنه بتونین انگولکی به رباتتون بکنین که سریعتر بره ؟ آقای پروفسور بهتره به جای اینکه به بچه هاتون یاد بدین چطور ربات رو به منبع تغذیه وصل کنن بهشون یاد بدین در چنین مسابقاتی باید رفتاری در شان نام علامه بزرگ ، حلی داشته باشن ، اونوقت می تونین انتظار داشته باشین ریاست مجتمع برای تماشای مسابقات به سالن بیاد.

من و خیلی از بچه های دیگه در گروه های مختلف برگزاری مسابقات بیشتر از 72 ساعته که نخوابیدیم تا امکانات مناسبی برای شما فراهم کنیم. خیلی منتظر بودم که به رسم ادب یه تشکر خشک و خالی بکنین ولی شما ... متاسفم.


عناوین آخرین یادداشت ها
خوش آمدید
آرشیو
عضویت کاربران بلاگ اسکای
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 22984
logo design